Parental Advisory


Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

Κάποτε είχα λέξεις αδύναμες κι ανάκατες,
έλα και πάτα τες μπροστά μου άμα θες,
δεν πρόκειται στους ώμους μου να δεις νέες χαρακιές,
κατάλαβες;

Κάποτε είχα σκέψεις που κάναν τις καμπόσες,
και το μόνο που είχες να δώσεις,
ένα νεύμα αυστηρό για να τις λιώσεις,
χωρίς το παραμικρό να νιώσεις.

Ξέρεις, έδωσα battles μέχρι που πήρε φωτιά η γη,
τα νύχια του φοίνικα πάνω μου έχουν γαντζωθεί,
οι λέξεις μου μπήκαν σε μια σειρά και κόβουν σαν γυαλί,
κι αν πιάσουνε οι σκέψεις μου στεριά καλύτερα να μην είσαι εκεί.

Ξέρεις, δεν με πειράζει πια που οι φίλοι μου όλοι έχουν χαθεί,
θυμάμαι κάποτε τους είχα δει κάπου στην Τσιμισκή,
σκάλωσε το βλέμμα μου πάνω τους για μια στιγμή,
και τότε αρχίσαμε όλοι μαζί... battle μέσα στη βροχή.

      


Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Sleepin hours are quickly evaporated. 
And all the particles of light... they just don't wanna fuck with me tonight. 

I've been entrusted with your life girl. 
Thoughts and agony have been 
sealed behind that gag in my mouth. 


Manchester? 
Thanks, but no thanks. 

I've been over this again and again. 
It's a wordless tale. No happy end. No nothing. 

So let me come into your dreams one more time and ask you.

Are you happy? 
Is there anything that you need? 

Are we together? 
Are we?



Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2014

"Και κάθε φορά λες αυτή θα είναι η τελευταία φορά.
Ας είναι λοιπόν."


Στους δρόμους της Ευρώπης τα χιλιόμετρα ατελείωτα.
¶γγελε μου.
Σε ποια μεριά του δρόμου να σε ψάξω;

Δεν μπορώ να ξεκινήσω ταξίδι χωρίς πίσω να κοιτάξω.
Δεν λέω. Έμαθα να κρατάω τα μάτια μου στεγνά.
Για μέρες. Ίσως και μήνες.

Αλλά είναι πρωινά που τα χιλιόμετρα είναι ατελείωτα.
Και βράδια που οι τοίχοι είναι αμίλητοι.

Μόνο που το γράφω κάτι με πιάνει.
Γίνεται εικόνα. Γίνεται βίωμα.

Αλήθεια. Πώς είναι για σένα οι αμίλητοι τοίχοι;
Αριστερά ή δεξιά θα έκανες ωτοστόπ;

¶γγελε μου.
Σε ποια μεριά του δρόμου να σε ψάξω;

"Και κάθε φορά είναι σαν να παίζεις κρυφτό με τον ίδιο σου τον εαυτό.
Μόνο που το μέτρημα σταματάει στο εκατόν πέντε και δύο."



Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

[ Dee enters the room wearing nothing but a white sloggi. ]

- Morning Dee.
- Hey doc.
- Well... It's our last session today. How do you feel?
- Fuck you doc. You know how i feel.
- Relax Dee. Come on. You know what to do.

[ Dee moves slowly to the bed, then lies and stares at the ceiling ]

- Close your eyes Dee. 

[ Dee goes into REM sleep instantly and starts mumbling ]

- Every-thing is... so... black doc. 
- Focus. 
- Music. Music. I hear some music. I am scared. Never... heard something before. 
- What do you hear? 
- Regression. Regression. Scene One: Regression. 
- Where are you? 
- I... I don't know. The ground... is shaking. I see some letters. "FA...STEN SEAT BELT WHILE... SEATED". 
- God Dee. You are on a plane. 
- I... I think we are losing height. 
- Move to the pilot's cabin.
- I am on my... I... am... there... 
- What do you see?
- There... is no cockpit doc.
- What?
- There is no fuckin' cockpit. There is only this... coin op game... It's name is... Daytona USA.

 ***brief silence***  

- What do you wear Dee?
- Huh? Well... black pants, black shirt, black sneakers.
- Ok... Search your pockets.
- What?
- Search your pockets. Is there anything inside?
- Wait...
- Hurry up Dee.
- I found a token.
- Maybe you can start a game with it.
- This is bullshit.
- Listen to me Dee. Sit on the left seat and use this token as a coin.
- Alright. I am on the seat.
- Fasten your seat belt.
- Haha. Good one.
- Do it.
- Ok ok.
- Insert token.
- Done. Something appeared on screen.
- What?
- It reads  "Rolling Start". A countdown has started.
- How much time do you have?
- 3 seconds... 2... 1... Everything is black again doc.

[ Dee clenches fists. ]

- Dee! Are you still with me?
- I guess so. 
- Where are you?
- I don't know. I can't see anything. I can hear some people talking. Cars. Water. Water. I hear water sloshing. Someone's talking to me. I know this voice. It's Eli's voice. 
Wait. Wait. I hear a horn. A ship's horn. I know exactly where i am doc. You were so right. This is our last session.
- What are you talking about Dee?
- I can't stand it doc. Sorry. I am gonna drown.
- No! Dee! Wait!

[ Dee starts shaking intensely. ] 

-  What have you done Dee?
-  I am... I am inside a weird building... Darkness... is covering everything inside...

[ Dee exhales deeply. ]






Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

Σηκώθηκα απότομα.
Είπα να κατουρήσω παρέα με ένα ποτήρι γεμάτο μπύρα.
Το ξανασκέφτηκα και το άφησα στο τραπέζι.
Η γαμημένη η τουαλέτα είναι υπερβολικά χαμηλοτάβανη.
Σε αναγκάζει να τον κοιτάζεις καθώς κατουράς.

Ξεκίνησα να ψιλοτραγουδάω ένα ρεφρέν:
"Να, τα όνειρα! Παρ' τα!
Τώρα πάνω σε κάρτα,
θα χτυπάμε αυτά που αγαπάμε".

Κοιτάχτηκα στον καθρέφτη.
Το είχα άνετα.
Βγήκα έξω και μηχάνικα άπλωσα το χέρι να ανοίξω το black light.
O μπομπ σφουγγαράκης είχε αράξει στο κρεβάτι και με κοιτούσε.
Το έκλεισα.

Πήρα ένα μολύβι και μια Α4 πάνω από το galant γραφείο.
Κάθισα μόνος στο σαλόνι.
¶ρχισα να μασουλάω κάτι ληγμένα γαριδάκια με γεύση ανάλατο χαρτόνι.
Τα φοφίκο είχαν σωθεί.
Ανυπομονούσα να αράξω στον καναπέ.

Τελευταίο επεισόδιο από τα φιλαράκια σήμερα.
Και ο πρώτος μου μπουκόφσκι ρουφιέται σαν φθηνή μπύρα πλάι σε εργάτες που ακροβατούν σε σκαλωσιές.

Ναι. Σαν κι αυτή που ήθελα να συνοδεύσει το κατούρημα μου.


Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Darkness was covering everything inside this weird building. 
He stood still for a couple of seconds, trying to eavesdrop.
Even if he was wearing a helmet he could clearly hear the wind soughing through the open door.
And the raindrops that were falling from his arms to the solid ground.

Good, the rainstorm is finally over. He thought.
He breathed out, feeling safe at last.
'What is this place? Where am i?', he whispered, waiting for his HUD to fill him in.
[ ENTRANCE OF FALLOUT SHELTER 47184505 ], appeared on screen.

[ ASTEROID: #### ###### ] 
[ DATA TRANSMISSION ERROR ] 
'For fucking shit', he mumbled and kicked the door hard, closing it unintentionally. 
A loud sound echoed in the distance. Orange lights started to turn on one by one creating a path on the floor.

He tried to take a look around but a scary silhouette at the end of the path captured his line of sight.
He winked and smiled. The feeling of safeness was still with him.
'Hello drifter', a sexy girly voice entered his brain, like someone was talking really close to him.
That caught him off guard.

He looked behind him really fast and then he once more stared at the silhouette.
She waved.
'Who are you?', he shout.
'The fog of war left me no name drifter.', she talked right into his head again, as she begun to walk slowly in his direction.



Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Καλώς ήρθες σε αυτή τη διαδρομή.
Ό,τι διαβάσεις έχει γραφτεί καθ' οδόν.
Με χαλασμένο κινητήρα.
δεια φωτογραφική.
Κραυγές στο πουθενά.
Δάκρυα να κρύβουν φορτηγά.

Σε αυτή την διαδρομή θα σε παρακαλάω.
Να ανοίξουμε ταυτόχρονα τα μάτια μας το πρωί.
Αγκαλιασμένοι στο κρεβάτι απλά να κοιταzόμαστε.
Χωρίς να λέμε τίποτα.
Χωρίς να σκεφτόμαστε τίποτα.
Να κάνουμε έρωτα. 

Σε αυτή την διαδρομή θα σε παρακαλάω να έρθεις. 
Αλλά εσύ θα έχεις εύκολο το όχι. 
Χωρίς μπερέ δεν με αντέχεις. 
Να μας κοιτάνε οι μπάτσοι περίεργα δεν γουστάρεις
Καθώς στο τιμόνι έχω ακουμπήσει όλες τις σκέψεις μου.

Καλώς δεν ήρθες λοιπόν σε αυτή τη διαδρομή. 
Το κάπνισμα δεν επιτρέπεται. 
Το νίτρο όλο έχει σωθεί. 
υπνος αν είσαι δεν πειράzει
Να είσαι μόνος φτάνει. 
Χωρίς χάρτη και ψυχικά αποθέματα. 
Το τετράδιο να κρύβει το κοντέρ. 
Πανέτοιμος για την πρωινή παλίρροια.

Σε αυτή την διαδρομή δεν θα ακούγαμε τις ντομάτες.
Ο ήλιος δεν θα το επέτρεπε.
Αλμύρα τα μάτια μου δεν θα με κερνούσανε.

Σε αυτή τη διαδρομή να ακουμπήσεις τη γη ποτέ δεν θα σε αφήσω.


Λίγα λόγια για τον PsyxiatroZ:
Σπάει πλάκα με την μελαγχολία του. Εκνευριστικά κυκλοθυμικός.
Αδιόρθωτα σοβαροφανής.
Κοιμάται δύσκολα. Ξεχνάει εύκολα.
Γιος της Camille Preaker.
Πατέρας αγνώστων λοιπών στοιχείων.
Μένει Nereus 4660 αλλά σκέφτεται να μετακομίσει Nemesis 128.
Έχει για φίλους έναν φλεγόμενο φοίνικα.
Και τίποτα άλλο.



Space


Πρόσφατες αναμνήσεις:

Wink 'n' Smile
Darkness was covering everything inside this weird building.  He stood still...

Πρωινή παλίρροια
Καλώς ήρθες σε αυτή τη διαδρομή. Ό,τι διαβάσεις έχει γραφτεί καθ' οδόν. Με...

Non si sa nulla
Non si sa nulla. Ballando con le ombre. Ascoltando la tragedia Sto ancora...

Remember the sky
Θυμάμαι αυτόν τον ουρανό. Ο μύθος λέει ότι οι βάρβαροι γεννήθηκαν στην...

psycho καρμπονάρα
Υλικά (για 3 καλοφαγάδες) 1 πακέτο μακαρόνια (500γρ)  200γρ πανσέτα/μπέικον...

permafrost
Καμιά φορά. Όλα τα πλήκτρα φαντάzουν τόσο βαριά. Εκτός από το backspace. Μα...

Welcome to Nereus
Faulty legs. Corrupted memories.  No physical pain. Peculiarly. I must get to...

Χωρίς αναπνοή

Σελίδες

Συρτάρι...




Ψυχιατρικό Ψαχτήρι:


Διαδίκτυο Ιατρείο


Creative Commons License