Parental Advisory


Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Non si sa nulla.
Ballando con le ombre.
Ascoltando la tragedia
Sto ancora respirando.
E io lo odio.

Stanchezza.
Solitudine.

Δεν θα σε ενοχλήσω καθόλου.
Σε παρακαλώ.
Είμαι τόσο κουρασμένος.
Σωματικά και ψυχικά.
Μια γωνίτσα θα πιάσω.
Έτσι κουλουριασμένος.
Μιλιά δεν θα βγάλω.
Άφησε με εκεί.
Μόνο να σε βλέπω θέλω.
Δεν πρόκειται να σε ενοχλήσω καθόλου.
Σου το υπόσχομαι.
Μόνο να σε βλέπω.
Πόσο χαρούμενος θα είμαι.
Κάπου σε μια γωνιά, κουλουριασμένος να στέκομαι χωρίς να με αντιληφθείς. Και όλη η zωή μου να είναι η εικόνα σου στα μάτια μου. Όχι δεν με νοιάzει αν θα πεινάσω ή διψάσω. Όχι γαμώτο δεν με νοιάzει. Να σε δω να φτιάχνεις τα μαλλιά σου, να βάφεσαι και την πόρτα πριν να κλείσεις και φύγεις, να σε δω να χαμογελάς. Αυτό μου φτάνει.


Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Θυμάμαι αυτόν τον ουρανό.
Ο μύθος λέει ότι οι βάρβαροι γεννήθηκαν στην αγκαλιά του.
Μάλλον γιατί όλοι οι άλλοι ψόφησαν από το κρύο.

Θυμάμαι αυτόν τον ουρανό. 
Ανακατεύω ουίσκυ, αγκάθια κάκτου, σάλτσα γκουακαμόλε.
Και από κάτω του κοιμάμαι. 

Θυμάμαι αυτόν τον ουρανό. 
Όσες ώρες και να του μιλάω λίγες είναι. 
Τα αστέρια του, πες μου... Πώς να ταρακουνήσω;

Θυμάμαι αυτόν τον ουρανό. 
Αλλά ο ήλιος του ξεχάστηκε.
Έχει καιρό να φανεί. 







Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014

Υλικά (για 3 καλοφαγάδες)


Προετοιμασία: 30 χρόνια ακριβώς.
Χρόνος μαγειρέματος: 600 με 900 δευτερόλεπτα

Ξεκινάμε να βράzουμε τα μακαρόνια γουόνα μπι αλ τέντε. Σωτάρουμε τα κομματάκια πανσέτας με το λίγο λάδι και το σκόρδο για περίπου 3 λεπτά. Μόλις δούμε ότι έχουν γίνει τραγανά, αφαιρούμε το σκόρδο και τα αφήνουμε στην άκρη. ΒάZουμε ένα τηγανάκι πάνω από τα μακαρόνια που βράZουν -ίσα ίσα να Zεσταθεί λιγάκι- ρίχνουμε μέσα τα αυγά και το τυρί και τα χτυπάμε καλά. Τα αφήνουμε κι αυτά στην άκρη. Όταν τα μακαρόνια μας είναι έτοιμα, τα σουρώνουμε, τα ανακατεύουμε με το μπέικον και στη συνέχεια με το αυγό και το τυρί έτσι ώστε τα Zεστά μακαρόνια να "μαγειρέψουν" στην ουσία το αυγό. Βουαλά! Η καρμπονάρα μας είναι έτοιμη. Σερβίρουμε σε πιάτα, ρίχνουμε μπόλικο πιπέρι και γαρνίρουμε με λίγο μαϊντανό.

Θα μου πείτε τώρα, όλα τα άλλα υλικά τι τα χρειαZόμαστε; Εκτός από την σάικο που την χρειαZόμαστε γιατί απλά την χρειαZόμαστε, τα άλλα είναι εκεί για να μας ανοίξουν την όρεξη και να μας δώσουν δύναμη και για άλλες psycho καρμπονάρες.

Καλή όρεξη.


Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2014

Καμιά φορά.
Όλα τα πλήκτρα φαντάzουν τόσο βαριά.
Εκτός από το backspace.

Μα εσύ είσαι εδώ.
Η τηλεκάρτα τελειώνει. Μα δεν με νοιάzει.
Δεν την χρειάzομαι πλέον.

"Ποιος ξέρει τι βλακείες να γράφει τώρα;"
Αλήθεια ποιος ξέρει;
Τι; Και γιατί;

Ήθελα απλά να σου πω.
Άλλη μια νύχτα στο παγοδρόμιο να μου χαρίσεις.
Μόνο εγώ κι εσύ.

Μόνο αυτό.
Μια νύχτα στο παγοδρόμιο.
Όλα τα άλλα είναι εκεί απλά για να σε μπερδεύουν.


Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

Faulty legs. Corrupted memories. 
No physical pain. Peculiarly.
I must get to this building. 
Black colored. No angles. Two hundred meters tall.

Like a giant piece of coal.
My lucky piece of coal.
A wicked smile finds its way to my lips.
While a ferocious thunderstorm makes the scenery appealing.  

I love lightnings. Plus, they grant me focus on the front entrance. 
"I must stand up!", i shout. 
[ PRIMARY LANGUAGE: ENGLISH ] 
"And i was wondering..." 

[ VOICE COMMANDS ENABLED ] 
"Help me stand up."
[ GLUTEUS MAXIMUS ENERGI"/_ED ]
I feel my whole body tingling.

I think i will give it another try.
And just like that, i am standin on my feet.
The very next thing i am going to do now is:
RUN!

The clouds are running with me too.
Stable thoughts. Stable steps to this reddish brown wooden door.
Someone has left it open for some reason.
Mayb
e they are expecting me.

I am almost there.
There's a number carved on top of the door: 4660
I am entering the building now.
My HUD informs me accordingly:

[ WELCOME TO NEREUS ]



Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014

Breathing sound.
The only sound around here.
I guess i am wrong.
The rain is interfering.

I am lying somewhere.
It's pretty damn uncomfortable.
Should i wake up? Should i?
Whispers from the inside: Phoenix will be ignited soon...

I open my eyes and gaze at a giant red planet.
The raindrops are coming towards me.
My visor stops em. Why the hell am i wearing a helmet?
Where am I?

Taking a look around is not so easy.
My neck is killing me.
There is a weird building nearby.
And that's the only thing in this area.

Suddenly some letters appear on the HUD.
[ ESTADO MENTAL: DESPIERTO  ]
[ ESTADO FISICO: RECUPERATION ]
[ ESTADO PSICOLOGICO: ASUSTADO ]

What the fuck is it going on?
[ PRIMER CONTACTO EXITOSO ]
[ ANALI"/_AR ADN 0.03% ]

Maybe i can communicate with someone...

I start murmuring... "Can you hear me?"
*brief silence*
"Is anyone there?"
[ IDENTIFICACION DEL IDIOMA ]

I give the finger...
"Identify this..."
I must find a shelter. It smells like incoming storm.
And i start crawling like a six months old baby...


Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2014

Να μην υπάρχουν άραγε κάποιες λέξεις;
Να μην τις βάζω εγώ στην σωστή σειρά;
Να ήξερα αυτό το μικρό μυστικό.
Φυσιολογικό πώς είναι να φαντάζει.
Το σε χρειάζομαι και καληνύχτα.
Το σε χρειάζομαι και σιωπή.
Το σε χρειάζομαι και τίποτα.
Να έχει άραγε κάποια σημασία.
Χωρίς την αναπνοή σου ο ύπνος να γίνεται δοκιμασία.
Χωρίς τον χτύπο της καρδιάς σου.
Χωρίς τα ακροδάχτυλα σου.
Χωρίς την φωνή σου.
Χωρίς τα μαλλιά σου.
Χωρίς τα μάτια σου.
Χωρίς εσένα.
Τι σκατά λέξεις να βρω δεν ξέρω.
Δεν έχω άλλες λέξεις.
Μηδένισαν οι εξηγήσεις.
Μακάρι να έστελνες κάτι πριν σε πάρει ο ύπνος.
Μακάρι να μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω.
Και να γινόμουν ένας άλλος μαλάκας.
Όχι αυτός που είμαι τώρα.
Να γινόμουν ένας τέλειος μαλάκας.
Που θα κοιμότανε εύκολα και θα ξεχνούσε τα δύσκολα.
Μακάρι να γινόμουν ο σούπερ μαλάκας.
Αυτός που όλοι θέλουν να του μοιάσουν.
Ποιος θέλει να γίνει σαν εμένα τώρα;
Ποιος θέλει ρε να βγάζει τα εσώψυχα του εδώ μέσα;

Μπλόφαρα μια καληνύχτα αλλά με κατάλαβες.
Καληνύχτα μου πετάξες και νόμιζα ήταν μπλόφα. 
Δεν κάνω για τούτο το παιχνίδι. 


Λες να μην κοιμάσαι τώρα;
Λες να με σκέφτεσαι;
Λες κάτι να γίνει και να ξαναμιλήσουμε;

Μπλόφα στην μπλόφα.

Δεν κάνουμε για τούτο το παιχνίδι.


Λίγα λόγια για τον PsyxiatroZ:
Σπάει πλάκα με την μελαγχολία του. Εκνευριστικά κυκλοθυμικός.
Αδιόρθωτα σοβαροφανής.
Κοιμάται δύσκολα. Ξεχνάει εύκολα.
Μένει στον άσπρο πλανήτη.
Έχει για φίλους ένα όπλο.
Και δυο σφαίρες.



Space


Πρόσφατες αναμνήσεις:

primer contacto
Breathing sound. The only sound around here. I guess i am wrong. The rain is...

Μπλόφα
Να μην υπάρχουν άραγε κάποιες λέξεις; Να μην τις βάζω εγώ στην σωστή σειρά...

Πολύτιμο φορτίο
Έχω 29 λεπτά για να σε πάω ένα ταξίδι. Σε ένα μέρος που το φως δεν φτάνει. Το...

689 Ζίτα
Η δουλειά. Εξελιγμένη αυτοβελτίωση να μην μπορείς στα μάτια να σε κοιτάξεις....

Losing my grip
Ακόμα σε σκέφτομαι. Πέρασαν χρόνια από τότε κάναμε βόλτες παρέα. Στην...

Το τελευταίο δάκρυ
Νέα εγγραφή, εκκωφαντική η μουσική, κλειδωμένος σε κελί, κι εσύ εκεί....

Θούα Λούα Σου Σουά
Σε αυτή την λίμνη από σκοτάδι. Μόλις αρχίσεις να βουλιάζεις. Ολόκληρη ιστορία...

Χωρίς αναπνοή

Σελίδες

Συρτάρι...




Ψυχιατρικό Ψαχτήρι:


Διαδίκτυο Ιατρείο


Creative Commons License